W jakim społeczeństwie mieszkają Japonki i Japończycy? Gdzie przebiega granica między samotnością a chorobą? Czym jest zjawisko hikikomori? Jakie są jego społeczne i kulturowe konsekwencje? W Polskim Radio w ramach podcastu Adres zamieszkania rozmowa z dr Renatą Iwicką z Katedry Porównawczych Studiów Cywilizacji Wydziału Filozoficznego UJ "Hikikomori i inne rodzaje samotności".

W Radio Kraków rozmowa dr Joanną Malitą-Król z Instytutu Religioznawstwa o polskich rodzimowiercach. O powrocie do wiary dziadów, tych, którzy nie znali jeszcze krzyża, nie słyszeli o żadnym mesjaszu, mieli za to swoich bogów i boginie. Powrót to niełatwy, bo dawni Słowianie nie znali pisma, to, w co wierzyli, trzeba więc teraz odtwarzać ze strzępów informacji z dawnych (chrześcijańskich) kronik, zapisków kupców i ludowych tradycji, które mogły przechować pamięć o pradawnym kulcie. Współcześni polscy rodzimowiercy nieustannie składają swoją wiarę „z pochodzących z różnych pudełek puzzli”, które niełatwo do siebie dopasować.

Jak bardzo słowa mogą zmienić sposób, w jaki rozumiemy przeszłość? Z badań dr hab. Lucasa B. Mazura z Uniwersytetu Jagiellońskiego wynika, że wskazanie miejsca, w którym doszło do przemocy historycznej, znacząco wpływa na to, komu przypisujemy za nią odpowiedzialność. Konkretne określenia geograficzne mogą kształtować zbiorowe poczucie winy i tworzyć trwałe narracje społeczne wokół trudnych wydarzeń z historii.

Zespół projektu CEMORY z Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (Katedra Porównawczych Studiów Cywilizacji) zaprasza do udziału w międzynarodowej konferencji "Forgotten voices. Holocaust memories through the perspective of minorities". Konferencja organizowana jest w ramach projektu „Central European Memory of the Holocaust in a Multicultural and Multidimensional Perspective” (CEMORY), finansowanego przez program Citizens, Equality, Rights and Values (CERV).

„Patostreaming monetyzuje ludzkie emocje” – dr Justyna Kopczyńska z Instytutu Socjologii UJ w rozmowie w Radio Kraków wyjaśnia, jak patostreamerzy zarabiają na przekraczaniu granic i dlaczego prawo wciąż jest bezradne. Na popularnych platformach wideo pojawiają się relacje pełne agresji, seksualnych upokorzeń i dewiacji. Eskalację napędzają mikroprzelewy, a rachunek bywa imponujący: „kilkanaście tysięcy złotych w zaledwie jedną noc”. Socjolożka odmawia nazywania tej działalności zawodem; widzi w niej raczej „łatwe, szybkie dochody kosztem przekraczania granic przyzwoitości”.